Random week van Valentijn

Afbeeldingsresultaat voor the feelsAfbeeldingsresultaat voor the feels

In de zevende week van natuurlijk het 2017e jaar, de leeftijd van onze platte planeet, was Ryanna weer lekker bezig. Zit hij weer altijd buiten na te denken over de meest gekste dingen, van complottheorieën, een machine om je eigen regenboog te spuiten, tot atoomsplitsing op de keukentafel; wordt hij weer bijna aangereden. Lekker bezig. Het was ook weer een week om lekker over te cringen en kletsen hoor. Ik ging naar school, heel spannend. Ik praatte met mensen, heel sociaal. De broer van Kim Jong-Un is dood en de tekenaar van Nijntje is overleden. Shit. Leuke mensen mogen opzich wel stoppen met het leven verlaten hoor(behalve de broer van Kim Jong-Un dan, zero fucks, hartenloze ik). O en het was heel misschien dinsdag Valentijnsdag, zo’n dag waarvan je altijd de dag van tevoren weet dat het morgen is van je vriend of familie die je vraagt of je wat gaat doen ermee “Jaaa, dat wist ik wel hoor dat het morgen is.”

Natuurlijk gaf onze school een heus Valentijnsfeest in Villa Thalia in R’dam. Lekker feesten in je uppie of met je bae. *Cringe*. Het was wel leuk maar ik heb wel een klein beetje gehoorschade, echt genieten van de piepmuziek om twee uur ‘s nachts in bed, wist niet dat dat ook in de prijs was inbegrepen. Onze school oftewel ‘Little Noord-Korea’ gaf ons de volgende dag vrij, wow wat is dit? Dat is wel een beetje relaxed vergeleken met dat gulle halfuurtje later naar school. 

Ik ben weer lekker piano aan het spelen. Heb weer 5 andere muziekstukken afgeprint want ja #tryhard. Zit maar twee uur achter de piano iedere dag hoor. Ik ben gewoon al door mijn eerste cd en muziek boek heen bij pianoles joehoe! Blijkbaar ben ik haar beste beginner dus ik ben wel blij. Haard Werk Betaalt uit. Wat ik heel raar vind aan het hebben van dit soort status of dat je de beste bent, of dat je privileges of al voorsprongen hebt, is dat mensen vaak denken dat je dan minder hoeft/kan doen. Waarom? Ik heb dat nooit. Ik ben dan juist gedreven om harder mijn best te doen. Jij hebt toch al een voorsprong dan moet je toch verder komen dan anderen, niet op hetzelfde punt? Ik ben ook van adel, kasteel Dillenburg, lekker in Deutschland, provincie Hessen (militaire geschiedenis, gezond). Maar dat maakt mij niet bekakt of op een hoger niveau dan de rest. Ik ben nog harder gemotiveerd en gedreven om vooruit te gaan. Waarom denken mensen soms dat de adel de adel werd honderden jaren geleden. Dat waren de slimsten, de sterksten, de leiders, de gevers en de opkomers voor anderen. De doeners. Als ik als hen wil zijn zal ik ook zo hard mijn best doen, want mensen helpen is een van mijn andere vele drijfveren, om vooruit te gaan in het leven.

Maar het gaat wel lekker allemaal.

>”It is better to be educated than opinionated”< 

-R.M.D.

Terugblik op 2016

Afbeeldingsresultaat voor famous people lostEr zijn weinig bizarre jaren zoals 2016 gweest. 2016 was een jaar vol vele indrukwekkende, verbazende en ook trieste gebeurtenissen. Niet alleen op de wereldschaal is er veel gebeurd maar ook zijn er hier in Nederland veranderingen geweest. Landen waren in oorlog, verkiezingen werden gewonnen, geweldige, talentvolle mensen verlieten het leven. Er werd gestreden en met passie geslingerd

Een aantal natuurrampen teisterden Italië en kostten veel mensen het leven en hun dak boven hun hoofd. Ziekten als het zikavirus joegen angst aan in Zuid-Amerika. Vele arme mensen getroffen door oorlog en wanhoop trachtten naar Europa te vluchten. De Humanitaire en ethische strijd laaide op in Europa maar ook in Nederland. Wat te doen met al die vluchtelingen en mensen.

We werden verbaasd door de koers van de wereldpolitiek. De Oekraïense burgeroorlog is nog steeds bezig. De Britten stemden voor een Brexit, waardor zij nu tragisch de Europese Unie zullen verlaten. Bovenop dat werden wij volkomen verast door de stem van het Amerikaanse volk. Obama verplaatst van commander-in-chief naar couch commander als hij zijn tweede termijn erop heeft zitten. Donald Trump werd de president van Amerika en bijna de hele wereld kijkt gespannen naar zijn radicale besluiten.

Maar als één van de meest tragische gebeurtenissen is het nog wel het overlijden van vele talentvolle sterren. Wij moesten afscheid nemen van popsterren als David Bowie, George Michael, Leonard Cohen en Prince. Geweldig gemaakte muziek zoals Purple Rain, Scary Monsters en natuurlijk Last Christmas, waar ik soms zelf ook nog naar luister. Niet alleen de popsterren moesten het ontgelden. Bokser Mohammed Ali, Voetballer Johan Cruijf en de leider van Cuba Fidel Castro verlieten het leven. Prinses Leia van Star Wars zien wij ook niet meer terug. In de 20e eeuw zijn een hoop geweldige mensen bekend geworden met veel talent, passie en bekendheid. Uiteindelijk moeten wij toch afscheid nemen van zulke geweldige mensen, helaas…

Dat wij deze mensen altijd in onze herinneringen voort dragen.

-R.M.D.