“You speak Nederlands?”

20170410_090833Vorige week had ik het geluk om weer eens naar het thuisland van mijn familie van mijn moeders kant terug te keren en naar waarschijnlijk de meest invloedrijkste stad ter wereld te gaan. Een stad die op wereldschaal bekend staat om zijn kunst, mode, architectuur, stijl. politiek, handel, economie, onderwijs, entertainment, gezondheidszorg, media, journalistiek, vervoer, mobiliteit, specialisme, professionele dienstverlening, onderzoek en ontwikkeling en natuurlijk haar toerisme. de Romeinen noemden het Londinium maar jij en ik kennen het beter als Londen.


Het was op de zondag van 9 april dat we, zo fris als een hoentje, om 6 uur des ochtends voor de school stonden; klaar om met de bus de o zo gevaarlijke reis door het helse en woeste Belgie, niet over, niet onder, niet naast, maar door het Engelse kanaal te gaan in een lelijke, gepantserde, grijze trein om vervolgens door het prachtige platteland van Engeland in Londen te arriveren. Ik verheugde mij op de reis. Zoals ik al eerder verteld heb ben ik half Engels. Mijn moeder en oma zijn Engels, mijn zus is er zelfs geboren, en ik ben al vaak genoeg in Engeland geweest, bij mijn oma en in Londen zelf. Toch was het al even geleden en zeker niet in mijn huidige psychologische staat en welzijn dat ik in Londen ben geweest. Ik voel, ondanks mijn liefde voor mijn land, Neeeederland, mij toch gehecht aan Engeland, of eigenlijk, het Verenigd Koninkrijk.  Ik weet dan ook best veel af van de Britse geschiedenis, de cultuur en de mensen, naast het feit dat ik natuurlijk vloeiend dan al niet als een moedertaalspreker Engels spreek. Toch wil ik over bepaalde zaken en keuzes bescheiden en neutraal blijven, voor het grotere goed. Ik had veel zin om, samen met mijn vrienden en reisgenoten, een weekje naar Londen te gaan.


Onze reis verliep voorspoedig en met een sneltreinvaart, naast het feit dat wij ook daadwerkelijk in een sneltrein door het kanaal raasden. Wij waren zo erg op schema dat wij even stopten in Canterbury; een pittoresk en leuk, klein stadje met de beroemde Canterbury Cathedral. Dat was leuk en na een groot uur en verkenning van de stad, vertrokken we weer richting Londen. Het was een leuke en moderne herberg middenin de stad. Ik zat met David, Laurens, Max en Daniel op, toch wel de beste kamer van alle. David en ik bedachten een ingenieus plan. “A plan so cunning you could stick a tail on it and call it a fox.” Wij zouden immers toch wat uren in de late avond in de herberg itten met weinig te doen. Wij hadden afgesproken dat ik mijn Playstation 4, met de nodige bedrading en 2 controllers, mee zou nemen in mijn koffer, David, zou zijn eigen beamer die hij daadwerkelijk thuis had meenemen en zo hadden wij geen tv nodig. Wij hadden een mooi stuk wit muur en zijn beamer maakte een prachtig beeld. Zo kwam iedere avond bijna het hele jongensgezelschap bij ons op bezoek om samen te gamen. Wij hadden helaas maar 3 controllers; David en Paul waren vergeten hun eigen controller mee te nemen maar gelukkig had Rick er uit het niets een. Op de laatste dag, woensdag waren wij natuurlijk heel badass, wij waren de hele nacht wakker gebleven en, samen met Nika en Willemijn, hebben wij op onze kamer gehangen. Ik verloor niet de race om wie er het eerst in slaap viel. Dusdanig, werd Daniel in zijn slaap geprankt, zoals altijd. Onze herberg had een binnenplaats, en wij hadden zowaar de beamer op de andere kant van het gebouw op de buitenmuur geschenen. Zo hadden wij een bioscoop beeld zowaar. Ik heb wel nog nooit zo een heet apparaat aangeraakt als die beamer met eigen geluidsvoorziening. Wij hadden geen verwarming nodig maar juist airconditioning, maar ja die vind je natuurlijk nergens in heel de Britse Eilanden. De ramen stonden iedere dag, ieder uur open en wij sliepen in onze onderbroek zonder deken, te zweten als paarden. Ja, dat was wel gezond.


Iedere dag hebben wij over de historische gronden van Londen gelopen. Wij hebben de stad verkend, ontdekt en beleefd. Wij zijn naar Camden Town geweest, de Tower of London, met de tube gerezen en de bruggen getrotseerd. We overvielen de winkels en de lokale McDonald’s, waar wij in 4 dagen tijd 6 keer geweest zijn, hoe bedoel je doe maar dik?


We zijn naar Shakespeares Globe Theatre geweest, we hebben de London Eye beklommen. De beroemde Londense pleinen werden door ons onder de voet gelopen. Van de vraag van iemand bij Trafalgar Square of “Die man op de toren Napoleon is?” naar de parken van Leicester Square tot de levendigheid en vibraties van Piccadiliy Circus. We liepen over de London Bridge, waar , tragisch, iemand zo nodig mensen moest omver rijden en een agent neersteken; langs de grootse Parlementsgebouwen en de gebouwen van Westminster waar toch wel in de meest ordelijke manier het land wordt en werd bestuurd. Nog steeds vragen mensen zich af hoe, in dat lagerhuis, met honderden opgekropte, schreeuwende mannen, een heel wereldrijk is bestuurd.

 


Het was de elegantie, de kennis, de intelligentie, de rust, het leven van Cambridge en zijn wereldberoemde en over-fantastische universiteiten die wij aanschouwden. Afgesloten met het rustiek varen in Venetiaanse bootjes, want wat de Italianen kunnen, kunnen wij natuurlijk ook. Wij waren altijd voor alles goed op schema, de laatste dag hadden wij 5 uur vrije tijd daardoor. De vrije tijd was zeker een leuk iets, een deel van de Londen reis maar het was wel een beetje veel op een dag. Het kort maar zeker krachtige bezoek aan The British Museum en de Primark waren zeer indrukwekkend. Alle jongens wilden graag full English breakfast eten en wij vonden gauw een leuk restaurantje waar wij met zijn twintigen de hele tent zowat bezetten. “De Nederlanders zijn hier mevrouw! The Dutch have arrived!” Naar mijn weten vond iedereen het zeer lekker. Het was natuurlijk afkomstig uit de superieure Engelse keuken, wiens frituren en borrelen van bijna al het eten wat er is natuurlijk een zeer luxueuze aangelegenheid is. Regent Street en Oxford street, praal en rijkdom, waren, natuurlijk, vereerd door ons bezoek. Van de uitgekomen droom van David in de Hamly’s tot de voet van het standbeeld van Sir Arthur Wellesley, Duke of Wellington hemzelf op Wellington Square, het genie van Waterloo. Nog nooit stond mijn mond zo aan de grond als toen wij de Harrod’s binnenwandelen Alles was van goud en marmer. De cosmetica afdeling was zo groot was een voetbalveld. Als je denkt dat Rolex duur is moet je maar gauw hierheen. Je zou maar in de toiletten gratis mogen kiezen uit 5 parfums die samen meer kosten dan alles wat jij nu waarschijnlijk bezit samen. Alles op het gebied van technologie was er. Ik heb de langste benaming voor een tv die ik ooit heb gezien, gezien. Je kon een hovercraft kopen. Koopje, maar 10.000 pond. De trappenhuizen waren van een oud-Egyptische stijl, we konden onze ogen niet geloven. Het hele pand van zes hoog alleen al, van binnen en buiten, was een museum. Toen kwamen we op de collectors items afdeling. Platen en voetbalshirts, allemaal gesigneerd door beroemde en bekende artiesten en voetballers. Historische collages, foto’s en documenten over mensen als Nelson Mandela, Winston Churchill en Napoleon Bonaparte. We konden het haast niet geloven; je kon ‘gewoon’ een echte brief van Napoleon kopen. Wij staarden haast een uur naar het gekreukelde en gebrandmerkte document waarin de grote man een officier promoveerde tot brigadier-generaal, afgesloten door Bonapartes eigen handtekening. Ik weet niet wat gekker was; het feit dat je dat kon kopen, of het feit dat wij serieus met zijn vijven overlegden om over een jaar terug te gaan en de collage van 2500 pond met dat document te kopen.


Deze dezelfde dag sloten wij af met het zien van de bekende musical Wicked, in het theater. Het was een echte musical, met veel zang en dans. Ik vond dat ze een erg indrukwekkend decor hadden en veel goede (geluids)effecten. Ik had last van uitputting, omdat, in de 4 nachten waarin wij wel wat sliepen, wij bij elkaar 20 uur hebben geslapen. Ja jullie horen het goed, toen ik thuiskwam en sliep op donderdag avond, heb ik de helft zo lang geslapen als in de reisweek in 4 nachten, klinkt goed.


Toen, natuurlijk, de wekker ook nog afging om kwart voor 7 des ochtends, nadat Nika en Willemijn om 6 uur teruggingen naar hun kamer, werd Daniel toch wakker. Hij leek lekker gestrest. Het was een combinatie van ik ben niet als eerste in slaap gevallen en ik kan nog echt wel 8 uur slaap in tien minuten inhalen. Wij hadden al snel al onze spullen bij elkaar en, na het opruimen van de popcorn die Willemijn had gegooid, bedankt Willemijn, stonden wij gauw beneden en hadden wij voorspoedig ontbeten. Ik had de eer om met meneer Van Dijk een potje te poolen; ik heb heel hard verloren, maar dat maakt natuurlijk niet uit! 🙂 Alle poolregels zijn mij nu helemaal bekend en ik weet eindelijk het verschil tussen pool en snooker, dat is dus trouwens niet alleen echter verschil in de kleur van de tafel, blauw of groen. Dat was wel een hele mooie zin: dat, dus, trouwens, alleen, echter. Hij was een sportieve en behulpzame tegenstander en ik ben blij dat ik heb mogen spelen met hem.


Wij vertrokken even daarna op weg naar Dover. Wij gingen namelijk terug met de boot. Ik ging zelf vaak met de boot als wij met de familie naar Engeland rezen, dus het was mij allemaal erg bekend. Wij hebben lekker gezeten op vooraan het schip, op het buitendeck geweest, in het winkeltje gekeken; 16 rollen Mentos rijker. Voordat wij de hoge kliffen van Dover uit het oog verloren zagen wij de kust van continentaal Europa al. Het duurde ongeveer anderhalf uur waarna wij, in Calais aangekomen, op ons weg door België naar huis gingen. Wij kwamen weer dik voor op schema aan, om ongeveer half 8. Ik had een fantastische en geweldig actieve week gehad en ik was bijzonder moe. Ik had mijn record verbroken en was 42 uur wakker geweest. Ik heb zelden zo lekker geslapen als toen.

IMG-20170412-WA0000 (2)


Dat was mijn reisweek, ik dank u zeer.

-R.M.D

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s